Η καθημερινή σου ενημέρωση!

Η αγορά μιλάει. Ακούει κανείς;

10


Τι επιχειρήσεις πήραν τη θέση των 380.000 που κατέβασαν ρολά από το 2011 ως σήμερα; Πόσες startups κρατάνε έδρα εκτός Ελλάδας; Για να ψαχτούμε…

Όπως και να κοιτάξεις τις εικόνες από τα οποιαδήποτε στοιχεία για την πορεία της αγοράς (το 2009 ως και το 2019), μόνο σκόπιμα θα “πνίξεις” (αν τα καταφέρεις) τη φωνή της ιδιωτικής οικονομίας για τον διωγμό της, στα χρόνια της μεταπολίτευσης και μέσα στην 10ετία της κρίσης.

Ας δεχθούμε πως με την αλλαγή δεδομένων στην ανταγωνιστικότητα (τόσο στην Ε.Ε. όσο και στην παγκόσμια παραγωγή) μετά την παγκοσμιοποίηση, ήταν φυσικό επακόλουθο να ξεχάσουμε τη βιομηχανική Ελλάδα (όπως την ξέραμε) και, ως συνέπεια, τις βιομηχανικές επενδύσεις, επίσης όπως τις ξέραμε.

Και οι 6.000 μεσαίες και μικρομεσαίες βιομηχανίες του ελληνικού επιχειρηματικού brain drain; Η γνωστή μας επιχειρηματική μετανάστευση, που ξεκίνησε μετά το 2005 και φούντωσε το 2011 στις γειτονιές των Βαλκανίων. Το ξεχάσαμε; Είναι ασήμαντο;

Γιατί δεν γύρισαν πίσω από τις φτωχές αυτές χώρες…, της 3ης βιομηχανικής επανάστασης (Βουλγαρία, Αλβανία, Ρουμανία, Τσεχία, Λουξεμβούργο και Κύπρο) αλλά, αντίθετα, μετέφεραν έδρες και ανοίχθηκαν 60.000 φορολογικοί κωδικοί, κάθε μορφής; Αυτή η “φωνή δεν μας λέει τίποτε;

Μπορεί να έκλεισαν (ίσως πουν) 380.000, αλλά στήθηκαν κάτι περισσότερες από 300.000 που έφεραν νέο αίμα και σύγχρονο πνεύμα στην αγορά και στην οικονομία…

Αυτή είναι η μόνη απάντηση; Και πόσες από αυτές, τις νέες, είναι Ανώνυμες Εταιρείες ή άντε και ΕΠΕ που μπορείς να τις κουμαντάρεις (ως κράτος) και να περιμένεις προκοπή, εξαγωγές και καριέρα για τους φοιτητές σου;

Για να ρίξουμε μια ματιά στους πόσους προσέλαβαν οι πάνω από 300.000 νέες επιχειρήσεις (από 400.000 που απέλυσαν μαζί με τις βιομηχανίες – αυτές που άλλαξαν έδρα και έκλεισαν την παραγωγή τους στην Ελλάδα) και πού τους έβαλαν…, αφού, οι (περισσότερες από 200.000) από τις νεοσύστατες είναι ατομικές ως οικογενειακές και (στην καλύτερη περίπτωση) πήραν 1-2 άτομα με μισθούς πείνας, πληρωμή ανά 4μηνο…, και 13ους μαϊμού στα χαρτιά; Και το γιατί, το ξέρουμε όλοι. Στήθηκαν πριν τη φορολογική καταιγίδα “ΣΥΡΙΖΑ” και το “τσουνάμι” του ασφαλιστικού Κατρούγκαλου.

Σε εμάς όμως ούτε αυτή η φωνή μας λέει κάτι; Ότι μέγεθος και προσλήψεις (του που και που…) θα κρατηθούν όσο βαστήξουν τα μαύρα και όσο παραμένει το μεταναστευτικό, στο χάλι που βρίσκεται σήμερα;
Πάμε και παρακάτω. Τι μας “φωνάζουν” και οι νεοφυείς επιχειρήσεις; Αυτές που έχουμε ρίξει το βάρος και τις ελπίδες, για εκσυγχρονισμό και καινοτομία στην οικονομία της νέας Ελλάδας, που θα “αναγεννηθεί” από τις στάχτες της κρίσης και των μνημονίων;

Μας λένε (εντός και εκτός Ελλάδας νούμερα) πως οι ελληνικές νεοφυείς επιχειρήσεις έχουν τραβήξει το 70% των κεφαλαίων που διακινούνται στον όντως εξαιρετικό και ενδιαφέροντα αυτόν χώρο. Μακάρι να είναι έτσι και να συνεχίσει έτσι.

Αλλά γιατί οι περισσότερες νεοσύστατες ελληνικές startups του 2019 (καθώς και εκείνες της προηγούμενης 3ετίας) κράτησαν και κρατάνε την έδρα τους εκτός Ελλάδας και δεν λένε να το κουνήσουν από εκεί;

Για να επεκταθούν και να προσεγγίσουν τις μεγαλύτερες αγορές; Για να λαμβάνουν διεθνή χρηματοδότηση στην έδρα που διάλεξαν (επειδή είναι καλύτερη) ή μήπως να επωφεληθούν από χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές και να αποφύγουν το ελληνικό φορολογικό αίσχος;

Και κάτι ακόμη, επειδή θα μας καίει όσο παραμένουμε σε βάθος… σε ό,τι αφορά την ανταγωνιστικότητα και σε ύψος… στην ανεργία. Πόσους θα προσλάβουν οι ελληνικές startups, όχι βέβαια εκεί που έχουν έδρα, αλλά όταν και εάν την μεταφέρουν στην Ελλάδα…, μπας και δούμε Θεού πρόσωπο;

Η ιδιωτική αγορά είπε αυτά που έπρεπε. Το βιομηχανικό και ευρύτερα επιχειρηματικό brain drain, η μεταφορά της παραγωγής στα χέρια της βιοτεχνίας κατά 98,5% και οι (πάνω από 30 δισ.) καταθέσεις από την Κύπρο μέχρι τη Βρετανία και τη Βόρεια Ευρώπη ήταν μηνύματα. Τι άλλο… Τον λόγο έχουμε εμείς (όλοι μας) και οι επιλογές μας. Θέλουμε ιδιωτική οικονομία; Αν ναι, ας τελειώνουμε με τα κρατικά ερείπια των ΔΕΚΟ, ανεβάζοντας την ανταγωνιστικότητα με αναπτυξιακά κίνητρα ουσίας. Και αυτά είναι μόνο τα φορολογικά. Αν, αντίθετα, επιμείνουμε στην “εξυγίανση” της κρατικής οικονομίας (όπως και το 1983-2000) θα ψάχνουμε για ελληνική αγορά και θα την βρίσκουμε μόνο εκτός Ελλάδας…

Του Γιώργου Κράλογλου

capital.gr

loading...
Τα νέα μας στο email σου!
Τα νέα μας στο email σου!
Κάνε εγγραφή και λάβε τα νέα μας στο email σου πρώτος/η!!!
You can unsubscribe at any time

Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More