Ο λόγος του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ στο Ρούπελ: «Με την Ιστορία των Ελλήνων δεν πρέπει να παίζει και δεν θα παίζει κανείς ατιμώρητα»

Την Κυριακή 15 Μαΐου 2022 και στο πλαίσιο των ετήσιων εκδηλώσεων της μάχης του Ρούπελ, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος παρευρέθηκε στο Οχυρό απ’ όπου πραγματοποίησε χαιρετισμό στην αρχή των ιστορικών εκδηλώσεων.

«Κυρίες και Κύριοι,

είναι μεγάλη τιμή και συγκίνηση να βρίσκομαι σήμερα εδώ. Εδώ, σε αυτόν τον ιερό για το Έθνος μας τόπο, όπου πριν από 81 χρόνια, η Ελληνική ανδρεία και η Ελληνική ψυχή άφησε ανεξίτηλα το αποτύπωμα της. Άφησε ανεξίτηλα το αποτύπωμα της γράφοντας μία από τις πιο ένδοξες στιγμές της σύγχρονης Ελλάδας.

Τον Απρίλιο του 1941 λοιπόν, οι ήρωες του Ρούπελ και των άλλων οχυρών της γραμμής Μεταξά όπως έχει μείνει στο ιστορικό υποσυνείδητο, υπερασπίστηκαν τις Θερμοπύλες της Μακεδονίας από το Μπέλες έως τον Νέστο, προκειμένου για μια ακόμα φορά οι επιδρομείς να μην εισβάλουν σε Ελληνικό έδαφος. Πολέμησαν για πανανθρώπινες αξίες και αιώνια ιδανικά, πολέμησαν για την ελευθερία, για την τιμή και την αξιοπρέπεια ενός Έθνους που είχε μόλις δώσει τα διαπιστευτήρια της ανδρείας και της αυταπάρνησης του μαζί με μαθήματα στρατιωτικής τέχνης κατανικώντας τους Ιταλούς στα παγωμένα Ηπειρωτικά υψίπεδα.

Απέναντι τους, βρέθηκε η πάνοπλη και συντριπτικά υπέρτερη αριθμητικά και τεχνολογικά Γερμανική πολεμική μηχανή. Κι όμως, αναμετρήθηκαν στα ίσια μαζί της αποδεικνύοντας εμπράκτως ότι η ακατάληπτη θέληση των λίγων μπορεί πάντα να νικά την αλαζονεία των πολλών. Αυτό αντιμετωπίζουμε και σήμερα. Τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν τότε, κι τα οποία θα αναβιώσουν σε λίγο μπροστά μας υπήρξαν στ’ αλήθεια συγκλονιστικά. Σε αυτές τις πλαγιές που απλώνονται μπροστά μας, έλαβαν χώρα μάχες άγριες, που μετατράπηκαν πολλές φορές σε λυσσώδεις μάχες σώμα με σώμα, μέσα στις δαιδαλώδεις υπόγειες στοές των οχυρών.

Οι Έλληνες μαχητές αντιστάθηκαν σθεναρά, αποκρούοντας και καθηλώνοντας τα τμήματα των Γερμανών ναζί εισβολέων. Τις κρίσιμες εκείνες ώρες, μοναδικής κατασκευής υλικό των οχυρών, συνδυάστηκε αρμονικά και υπέροχα με το ανθεκτικό υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένη η Ελληνική ψυχή, κι έτσι το Ρούπελ έμεινε απόρθητο και αγέρωχο σαν την ψυχή των επώνυμων και ανώνυμων υπερασπιστών του, εκείνων που έκαναν τον ίδιο τον Χίτλερ λίγες ημέρες αργότερα να εξυμνήσει την ανδρεία τους ενώπιο του Γερμανικού Reichstag, ομολογώντας ότι «η Ιστορική δικαιοσύνη με υποχρεώνει να διαπιστώσω ότι απ’ όλους τους αντιπάλους που αντιμετωπίσαμε, ο Έλλην στρατιώτης πολέμησε με ύψιστο ηρωισμό και αυτοθυσία, κι εξ’ όλων των αντιπάλων που μας αντιμετώπισαν, μόνο ο Έλλην στρατιώτης πολέμησε με παράτολμο θάρρος και ύψιστη περιφρόνηση προς τον θάνατο».

Διαβάζοντας κανείς τις ιστορικές μαρτυρίες εκείνης της ιστορικής εποχής, συγκινείται από την αγωνία και έντονη επιθυμία που ένιωθαν οι υπερασπιστές τους να φανούν αντάξιοι των συναδέρφων που τους προηγούμενους μήνες είχαν ταπεινώσει και συντρίψει την Ιταλική υπεροψία στην Πίνδο και στο ύψωμα 731. Και πράγματι, στάθηκαν ισάξιοι και εφάμιλλοι αυτών προτάσσοντας το δικό τους “‘ΟΧΙ” στον Γερμανό εισβολέα. Ξεχωριστής μορφής ανάμεσα τους, ο Λοχίας Δημήτριος Ίτσιος, επικεφαλής του πολυβολείου Π-8 ο οποίος αν και είχε την ευκαιρία να διαφύγει, επέλεξε να παραμείνει στην θέση του και να πολεμήσει μέχρι τέλους. Ο ηρωικός λοχίας μαζί με τους δύο στρατιώτες που παρέμειναν μέχρι τέλους στο πλευρό του, κατάφερε με την ανυπέρβλητη γενναιότητα του να προκαλέσει τρομακτικές φθορές στους Γερμανούς αλλά και σοβαρή καθυστέρηση στα σχέδια τους να προχωρήσουν προς Θεσσαλονίκη. Ο επικεφαλής Γερμανός αξιωματούχος αφού τον συνεχάρη για την ανδρεία του, κατά παράβαση των πολεμικών κανόνων, έβγαλε το πιστόλι του και τον εκτέλεσε εν ψυχρώ διαπράττοντας έτσι το πρώτο έγκλημα πολέμου σε Ελληνικό έδαφος.

Κυρίες και κύριοι, από αυτήν την ιστορική στόφα προερχόμαστε. Από ανθρώπους σαν τον Ίτσιο και σαν τον ταγματάρχη Δουράτσο, τον θρυλικό διοικητή του Ρούπελ που αντέταξε στους Γερμανούς το ιστορικό «Τα οχυρά δεν παραδίδονται, καταλαμβάνονται», ξεκαθαρίζοντας τους ότι κάθε απόπειρα προσέγγισης του οχυρού θα συντριβεί.

Να μην έχετε καμία αμφιβολία, ότι εάν η περίσταση το απαιτήσει, θα έχουμε πάλι νέα Ρούπελ, θα φανερωθούν μεταξύ μας νέοι Δουράτσοι και νέοι Ίτσιοι που θα πράξουν το καθήκον τους στο ακέραιο, υπερασπίζοντας την ελευθερία και την αξιοπρέπεια της Ελλάδος. Αναφέρομαι στο προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, το οποίο έχω την ύψιστη τιμή να ηγούμαι, και το οποίο σε περίπτωση εχθρικής επιβουλής σας διαβεβαιώ ότι θα ακολουθήσει με αυταπάρνηση τον ίδιο δρόμο που χάραξαν οι τιμώμενοι σήμερα ήρωες κρατώντας ψηλά, για μια ακόμα φορά, την τιμή των Ελληνικών όπλων.

Θυμίζω, ότι η επίθεση κατά του αντιτορπιλικού “ΈΛΛΗ” στην Τήνο εξελίχθηκε ως αδυναμία. Λάθος τρανό, όπως απέδειξε η Ιστορία. Γιατί με την Ιστορία των Ελλήνων δεν πρέπει να παίζει κανείς και δεν θα παίζει κανείς ατιμώρητα. Οι άνδρες και οι γυναίκες του Στρατού ξηράς, του Πολεμικού Ναυτικού και της Πολεμικής Αεροπορίας και των Δυνάμεων Ειδικών Επιχειρήσεων κρατούν σήμερα σφιχτά την Ιστορική σκυτάλη, δίνοντας καθημερινά 24 ώρες το 24ωρο και 365 μέρες το χρόνο, τον αγώνα τον καλό, στις Ελληνικές επάλξεις προκειμένου να υπερασπιστούν την Εθνική κυριαρχία και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα την ειρήνη και την σταθερότητα στην περιοχή μας. Παντού και απ’ άκρη σ ‘άκρη της επικράτειας, το γνωρίζουν καλώς όσοι το υφίστανται και στην ξηρά και στην θάλασσα και στον αέρα.

Η τιμή να βρίσκομαι σήμερα εδώ στα ένδοξα και αιματοβαμμένα τούτα μέρη, που πολέμησαν οι ήρωες πρόγονοι μας δοξάζοντας την Ελλάδα, είναι πραγματικά μεγάλη. Η μνήμη τους δεν θα σβήσει ποτέ. Αιωνία η μνήμη όλων αυτών των μεγάλων Ελλήνων. Σας ευχαριστώ πολύ».

stratiotiko.gr

ΑρχηγούατιμώρηταΓΕΕΘΑΔενΕλλήνωνθαιστορίακαικανείςλόγοςΜεναΠαίζειπρέπειΡούπελστοτηντουτων