Η καθημερινή σου ενημέρωση!

«Να σώσουμε την Τουρκία επιτρέποντας της να χρησιμοποιεί ευρώ»! Τι προβλέπει η πρόταση!

Για όσους στην Αθήνα αναμένουν την «κατάρρευση της Τουρκίας», λόγω της παράδοξης πολιτικής και των εμμονών Ερντογάν, το άρθρο της Asli Karahan-Ay στο Politico θα ΄ναι χρήσιμο. Ούτε λίγο, ούτε πολύ η επικεφαλής επενδύσεων της Lioness Capital προτείνει τη σωτηρία της Τουρκίας μέσω ευρώ!

Το παράδοξο είναι ότι στα ανταλλάγματα που περιγράφει ότι πρέπει να δώσει η Τουρκία, δεν υπάρχει ούτε μία λέξη για τις «τάσεις αρπαγής» που επιδεικνύει έναντι των γειτόνων της και πρώτα απ΄ όλα έναντι της Ελλάδας.

Πως μπορεί να γίνει η σωτήρια της Τουρκίας και κυρίως γιατί να γίνει;

ADVERTISING

Γράφει:

«Η Τουρκία υποφέρει από κρίση ισοζυγίου πληρωμών, αυξανόμενη φτώχεια, υψηλή ανεργία και αυξανόμενο πληθωρισμό. Μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, η τουρκική λίρα έχει χάσει περίπου το 70% της αξίας της έναντι του δολαρίου το 2021, το 33% μόνο τον Νοέμβριο. Αυτός είναι ένας κίνδυνος όχι μόνο για την Τουρκία αλλά και για τους γείτονές της — και είναι προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης να σταθεροποιήσει τη χώρα και να την επαναφέρει στη Δύση.

Τα καλά νέα είναι ότι η ΕΕ έχει ένα εργαλείο που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει για να το πετύχει: το ευρώ. Η ΕΕ θα πρέπει να προσφέρει στην Τουρκία τη δυνατότητα να υιοθετήσει εν μέρει το ευρώ, χωρίς να γίνει χώρα μέλος της ΕΕ, σε αντάλλαγμα για πολιτικές που θα «ανοικοδομούσαν» τους σοβαρά κατεστραμμένους δημοκρατικούς θεσμούς της Τουρκίας.

Γιατί να το κάνει αυτό η ΕΕ; Διότι, παρόλο που η Τουρκία δεν είναι ξένη στις πολιτικές και οικονομικές κρίσεις, αυτή τη φορά, μια κατάρρευση πιθανότατα θα παρέσυρε την ΕΕ. Η Τουρκία φιλοξενεί περισσότερους μετανάστες και πρόσφυγες από οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο — 3,6 εκατομμύρια άτομα — και μια βαθιά οικονομική κρίση στην Τουρκία είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα απελευθερώσει ένα νέο κύμα μετανάστευσης στην ΕΕ.

Μια τέτοια συμφωνία θα είχε επίσης σημαντικά πλεονεκτήματα για την ΕΕ. Θα έδινε στο ευρώ περισσότερο διεθνές βάρος, έναν συχνά αναφερόμενο στρατηγικό στόχο, ειδικά εάν η συμφωνία επαναλαμβανόταν αργότερα για να σταθεροποιήσει άλλους περιφερειακούς συμμάχους όπως ο Λίβανος ή ίσως ακόμη και η Ουκρανία.

Η Τουρκία έχει μια αρκετά μεγάλη οικονομία που ισοδυναμεί με περίπου το 5% του ΑΕΠ της ευρωζώνης. Η εξάλειψη του συναλλαγματικού κινδύνου θα τονώσει τις διμερείς εμπορικές και επενδυτικές ροές και θα βοηθήσει τις ευρωπαϊκές εταιρείες να επεκτείνουν το αποτύπωμά τους στην Τουρκία, απασχολώντας το σχετικά φθηνό, νέο και παραγωγικό εργατικό δυναμικό της καθώς οι αλυσίδες εφοδιασμού μεταφέρονται εκτός Κίνας.

Το πιο σημαντικό, στο να επιτραπεί στην Τουρκία να υιοθετήσει το ευρώ είναι ότι δεν θα ξεπερνούσε καμία από τις πολιτικές κόκκινες γραμμές της Ένωσης. Δεν θα συνεπαγόταν καμία ελευθερία μετακίνησης για τους Τούρκους στην Ευρώπη, καμία συμμετοχή της Τουρκίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή σε οποιοδήποτε ευρωπαϊκό θεσμικό όργανο, και ασφαλώς καμία πλήρη ένταξη στην ΕΕ. Η συμφωνία δεν θα απαιτούσε αλλαγές στη Συνθήκη της ΕΕ και θα ταίριαζε καλά στην ιδέα του μπλοκ για στρατηγικές «προνομιακές σχέσεις». Θα ελαχιστοποιούσε επίσης τον κίνδυνο της Τουρκίας να γίνει ένα ισλαμιστικό, ασταθές κράτος στην περιφέρεια της Ευρώπης.

Τι σημαίνει λοιπόν η μερική υιοθέτηση του ευρώ; Το νομικό προηγούμενο για αυτό — αυτό που ονομάζεται «νομισματική συμφωνία» — υπάρχει ήδη μεταξύ της ΕΕ της Ανδόρας και του Αγίου Μαρίνου, δύο μικρών κρατών που δεν είναι μέρος της ΕΕ αλλά, όπως η Τουρκία, αποτελούν μέρος της τελωνειακής της ένωσης. Με μια νομισματική συμφωνία, η Τουρκία θα αποκτούσε το δικαίωμα να υιοθετεί το ευρώ ως νόμιμο χρήμα και θα έχει το δικαίωμα να εκδίδει κέρματα ευρώ — τα γραμμάτια θα εκδίδονται μόνο από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ).

Σε αυτό το σενάριο, η ΕΕ δεν θα αναλάμβανε το χρέος της Τουρκίας και η Άγκυρα δεν θα έπαιρνε θέση στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ έως ότου εκπληρώσει και τα πέντε κριτήρια της Συνθήκης του Μάαστριχτ σχετικά με τον πληθωρισμό, τα δημοσιονομικά ελλείμματα, την αναλογία δημόσιου χρέους προς ΑΕΠ, τις συναλλαγματικές ισοτιμίες και τη μακροπρόθεσμη σταθερότητα επιτοκίων.

Ρεαλιστικά μιλώντας, η Τουρκία είναι απίθανο να τηρήσει αυτά τα κριτήρια για τουλάχιστον μία ή δύο δεκαετίες, ίσως και περισσότερο. Και εάν και όταν το κάνει, η εκπροσώπησή της στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ θα περιοριζόταν σε καθεστώς παρατηρητή, χωρίς να έχει ουσιαστικά καμία εξουσία στη νομισματική πολιτική.

Σε αντάλλαγμα για να επιτρέψει στην Τουρκία να ενταχθεί στην ΕΕ μόνο νομισματικά, οι Βρυξέλλες θα πρέπει να ζητήσουν δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις, συμπεριλαμβανομένης της αποκατάστασης της ελευθερίας των μέσων ενημέρωσης (παραδοσιακά και διαδικτυακά), την απελευθέρωση εκατοντάδων δημοσιογράφων και πολιτικών, έναν ρόλο παρακολούθησης στις τουρκικές εκλογές, μια επιστροφή στη διοικητική και ακαδημαϊκή ανεξαρτησία στα πανεπιστήμια και στην ιδιωτικοποίηση των κρατικών τραπεζών για τη μείωση της διαφθοράς και του νεποτισμού.

Γιατί μια τέτοια ρύθμιση θα ήταν ελκυστική για την Τουρκία; Σίγουρα, θα έχανε την ευελιξία της να υποτιμήσει το νόμισμά της για να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα την επόμενη φορά που θα αντιμετωπίσει οικονομικά προβλήματα. Αλλά η υιοθέτηση του ευρώ θα έλυνε επίσης πολλά προβλήματα για την τουρκική οικονομία, εξαλείφοντας το χρόνιο πρόβλημα πληθωρισμού και καθιστώντας τη χώρα ελκυστικό επενδυτικό προορισμό με χαμηλά επιτόκια, υψηλή ανάπτυξη και χωρίς συναλλαγματικό κίνδυνο.

Θα ήταν επίσης μια σχετικά εύκολη μετάβαση. Περίπου το 55% των τουρκικών τραπεζικών καταθέσεων είναι ήδη τοποθετημένες σε ξένα νομίσματα — κυρίως σε ευρώ και σε δολάριο ΗΠΑ. Το εμπόριο Τουρκίας-ΕΕ είναι ήδη μεγάλο και αυξάνεται μετά από δύο δεκαετίες στην τελωνειακή ένωση. Το 2020, το εμπόριο με την ΕΕ αντιπροσώπευε το 41% ​​των τουρκικών εξαγωγών και το 33% των εισαγωγών της. Η υιοθέτηση του ευρώ θα επιτάχυνε επίσης την ευθυγράμμιση του τουρκικού χρηματοπιστωτικού τομέα με τους ευρωπαϊκούς τραπεζικούς και χρηματοπιστωτικούς νόμους και κανονισμούς, αυξάνοντας την αξιοπιστία του κλάδου.

Εάν εκτελεστεί σωστά, η υιοθέτηση του ευρώ θα μπορούσε να ολοκληρωθεί σε λιγότερο από ένα χρόνο, σε αντίθεση με την ετοιμοθάνατη διαδικασία ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ, η οποία έχει ήδη διαρκέσει για δεκαετίες. Ως σημείο σύγκρισης, αφού ο Ισημερινός υιοθέτησε το δολάριο ΗΠΑ το 2000, τα σουκρέ του Εκουαδόρ έπαψαν να είναι το νόμιμο χρήμα σε λιγότερο από έξι μήνες.

Τέλος, για εσωτερικούς πολιτικούς σκοπούς, η υιοθέτηση του ευρώ από την Τουρκία θα αποτελούσε μια ισχυρή οικονομική και πολιτική διασφάλιση, συμβολίζοντας το εισιτήριο εισόδου της χώρας στην ενδεχόμενη ευημερία σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Παρά το γεγονός ότι είναι ως επί το πλείστον συμβολικά χωρίς πραγματικό οικονομικό αντίκτυπο, τα κέρματα ευρώ με την εικόνα του ιδρυτή της δημοκρατίας, Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, θα ήταν δημοφιλή στο τουρκικό κοινό. Αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει να ξεπεραστεί η επιθετική εθνικιστική αντίσταση στη χώρα.

Λέγεται συχνά ότι δεν πρέπει ποτέ να αφήνουμε μια κρίση να πάει χαμένη. Τα νομισματικά δεινά της Τουρκίας δίνουν στις Βρυξέλλες και στην Άγκυρα την ευκαιρία να επαναφέρουν τις ταλαιπωρημένες σχέσεις τους , να εμβαθύνουν το εμπόριο και να ενισχύσουν τους οικονομικούς δεσμούς, αποφεύγοντας παράλληλα το πολιτικό ναρκοπέδιο που είναι η ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ.

Η ΕΕ πρέπει να καλωσορίσει την Τουρκία στη νομισματική της ένωση και η Τουρκία θα πρέπει να είναι πρόθυμη να ενταχθεί. Ο Ατατούρκ αναμφίβολα θα το είχε εγκρίνει. Και με τα έξυπνα, διαπεραστικά μάτια και το αινιγματικό του χαμόγελο, θα φαινόταν ωραίος στο κέρμα του ευρώ».

militaire.gr

loading...

Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.